Klimmen, klauteren, stelen, zwaardgevechten, vliegmachines en zelfs prostituees. Je vindt het allemaal in de opvolger van Assassin's Creed, de game die in 2007 ondanks enige kritiek toch lovende cijfers binnensleepte. Deze kritiek richtte zich met name op de ééntonigheid van de missie’s, er zat simpelweg te weinig afwisseling in. Heeft Ubisoft deze kritiek opgevangen en het in Assassin’s Creed 2 anders gedaan?

In het eerste deel van Assassin’s Creed volgde we Desmond Miles. Hij werd gevangen genomen door het bedrijf Abstergo, waar hij regelmatig in de zogenaamde Animus moest plaatsnemen. Een apparaat dat je in staat stelt om herinneringen en vaardigheden van je voorouders te herleven en over te nemen. Door middel van dit apparaat kroop Desmond Miles in de huid van Altaïr, een lid van de Assassijnen, en belandde in de Middeleeuwen. In opdracht van Al Mualim moet Altaïr 9 historische figuren vermoorden. Uiteindelijk wordt duidelijk dat Al Mualim bij de Tempeliers behoort, een van oorsprong katholieke monnikenorde die een heilige oorlog voerde tegen de moslims en dat Altaïr deze 9 figuren moest vermoorden zodat Al Mualim niet het waardevolle artefact hoefde te delen met hen. Ook komen we erachter dat Abstergo behoort tot de huidige Tempeliers en Desmond gebruikt is om de locatie van de artefacten te achterhalen.

Het tweede deel gaat verder waar het eerste is gestopt. Desmond weet, met wat hulp te ontsnappen aan Abstergo en sluit zich aan bij de mensen die de Tempeliers proberen tegen te houden. Hij neemt wederom plaats in de Animus en komt terecht in Italië tijdens de tijd van de Renaissance, waar hij de rol van de jonge edelman Ezio Auditore di Firenze vervult. Nadat hij zijn eigen vader en broers voor zijn eigen ogen vermoord ziet worden, besluit hij wraak te nemen.

Afwisseling
Door middel van de Animus kruip je in de huid van Ezio, het personage dat je het grootst gedeelte van het spel zult spelen. Samen met hem volg je een sterk en diepgaand verhaal. En diepgaand is het zeker. Door het doorlopen van de verschillende missie's, afgewisseld door door de uitgebreide, maar niet vervelend lange, dialogen ga je echt helemaal op in het verhaal en leer je het hoofdpersonage Ezio goed kennen. Aan de missie's zelf is ook flink gesleuteld. Zo bestaan de missie's niet langer uit steeds maar weer een persoon vermoorden, zoals dat vaak wel het geval was in het vorige deel, maar is elke missie weer anders. Moet je het ene moment nog een heel groepje wachters uitschakelen, zo moet je het andere moment er juist voor zorgen dat datzelfde groepje wachters je niet opmerkt terwijl je je eigenlijk in een spannende achtervolging bevindt.

Naast de reguliere missie's die behoren tot het verhaal, heeft Ubisoft ook een hoop andere elementen toegevoegd. Zo kun je nu allerlei kleinere missie's spelen, die uiteenlopen van het bezorgen van post tot het omleggen van bepaalde personen. Daarnaast zijn er tal van verschillende objecten te verzamelen, die allemaal een eigen doel hebben. Zo zijn er onder andere schatten te vinden, moet je zogenaamde codexpagina's zoeken en kun je op diverse locaties veren vinden. Ook zal het hele spel zich steeds op verschillende locaties afspelen, varieërend van het grauwe Monteriggioni tot het bloeiende en levendige Venetië. Deze afwisseling zorgt er voor dat het spel niet snel zal gaan vervelen en geven je ook steeds weer het gevoel dat je verder en verder wilt blijven spelen.

Beroemd en berucht
Het eerste wat je zult opvallen is dat er allerlei bekende Italiaanse gebouwen en locaties zijn verwerkt in het spel. Zo kom je gaandeweg de bekende Venetiaanse Rialtobrug tegen, kun je je een flinke klim wagen aan het hoge Campanile, gevestigd op het San Marcoplein of kun je een kijkje nemen in de kathedraal van Santa Maria del Fiore. Al deze locaties, evenals belangrijke personen, zoals onder andere Leonardo da Vinci, worden opgeslagen in een database zodat je altijd belangrijke informatie over deze personen of gebouwen ter beschikking hebt.

De term 'beroemd' hangt ook nauw samen met de term 'berucht'. En dat laatste is meteen ook een belangrijke factor in Assassin's Creed 2. Je kunt namelijk beruchtheid opbouwen. Hoe hoger je beruchtheid des te oplettender zijn de wachters, en hoe oplettender de wachters, hoe groter de kans dat je door één van hen aan het zwaard gerijgd wordt. Beruchtheid bouw je op door bijvoorbeeld een irritante muzikant die maar voor je voeten blijft lopen, een onschuldige burger of een wachter een dodelijk lesje te leren. Heb je eenmaal beruchtheid opgebouwd dan moet je er voor zorgen dat de wachters je niet herkennen. Dit doe je door bijvoorbeeld prostituees de wachters te laten verleiden, geld te strooien om de aandacht af te leiden of tussen groepen mensen te gaan lopen om niet op te vallen. De mate van beruchtheid is echter niet blijvend. Je kunt dit verminderen door bijvoorbeeld aanplakbiljetten, waar jij met je charmante hoofd op staat van de muren te trekken of door bijvoorbeeld de pers om te kopen. Ook dit draagt weer bij aan de grote mate van diversiteit van het spel.

Kopen en verdienen 
Wederom een nieuwe toevoeging is de mogelijkheid om bepaalde dingen te kopen. Zo kun je in Assassin's Creed 2 bijvoorbeeld een arts bezoeken die jou kan genezen of waar je terecht kunt voor het kopen van medicijnen. Wil je meerdere medicijnen met je meedragen, dan heb je natuurlijk ook een grote buidel nodig waar je deze in kwijt kunt. Een dergelijke buidel kun je op zijn beurt weer kopen bij de kleermaker. Naast medicijnen, kaarten en pantsers, kun je ook wapens kopen. Omdat je meerdere wapens tegelijkertijd kunt dragen, is het op deze manie rmogelijk om je eigen arsenaal samen te stellen.

Is je geld op? Dan moet je op zoek naar geld. Geld kun je verdienen door het behalen van missie's, door inkomsten uit jouw eigen stad te genereren, door simpelweg de zakken te rollen van onschuldige burgers of door het vinden van schatkisten. Die schatkisten kun je dan weer vinden door een kaart, die je moet kopen bij de kunsthandelaar. En zo is eigenlijk het hele cirkeltje rond. Alle elementen die los van elkaar te lijken staan, vormen uiteindelijk toch weer één geheel.

Sfeervol
De totale sfeer die Assassin's Creed 2 weet neer te zetten, is echt fantastisch. Je hebt echt het gevoel dat je je in Italië bevindt. Mensen maken een praatje met elkaar, je ziet mensen die bezig zijn hun straatje schoon te vegen, je hoort predikanten het laatste nieuws verkondigen, je ziet mensen bezig in hun eigen winkeltje, het klopt allemaal. Daarbij komt nog eens dat alles er erg goed uitziet. Er is vooral goed nagedacht over de details, denk bijvoorbeeld aan de wapperende cape die je draagt en precies mee beweegt zoals jij zelf beweegt of de duiven die wegvliegen wanneer jij komt aanrennen. Ook op de vechtscènes is niet bezuinigd. Er zijn weer verschillende manieren om je tegenstander te doden, en al deze manieren zijn tot in de puntjes verzorgd, wat uiteraard ook gepaard gaat met de nodige liters bloed.

Verder zul je nooit alleen spelen onder het heerlijke Italiaanse zonnetje, maar kan het ook voorkomen dat je je 's nachts een weg moet banen tussen alle zakkenrollers, wachters en prostituees. Assassin's Creed 2 kent namelijk ook een volledige dag- en nachtcyclus.

Helaas is er ook wat op te merken aan alle grafische pracht. Zo zien de personages er tijdens de dialogen een beetje verouderd uit en zie je soms dat een karakter half door de muren heen komt. Dit zijn echter maar kleine dingen, en de totale sfeer maakt een hele hoop goed.

Klimmen en klauteren
De besturing was even wennen aan het begin. Simpelweg komt het er op neer dat je gewoon knopjes te weinig hebt. Er is zoveel dat je kunt doen met Ezio; klimmen, stelen, rennen, sprinten, zwemmen, vechten, ontwijken en nog heel veel meer. Ubisoft heeft dit opgelost door een soort alternatieve besturings-layout te verbergen onder de R1-knop, de zogenaamde Free Running knop. Druk je deze in, dan kun je in combinatie met de R1 knop weer verschillende acties uitvoeren. Gelukkig hoef je dit niet allemaal uit je hoofd te kennen, want in beeld staat precies waar elke knop voor dient. Ben je hier éénmaal aan gewend, dan gaat het als een trein. Het klimmen op gebouwen gaat op deze manier erg vloeiend. Met de R1-knop ingedrukt klim je zo naar het uiterste topje van welk gebouw dan ook. Ook het vechten gaat op deze manier. Met vierkantje val je iemand aan, terwijl je met de x-knop een vijand kunt ontwijken. Druk je de R1-knop en vierkantje tegelijk in op precies het juiste moment, dan voer je een bepaalde tegenaanval uit, wat meestal resulteert in een bloedbad met dodelijke afloop. Dit vechten gaat uiteraard met een wapen. De verschillende wapens zijn te kiezen door een druk op de R2-trigger, waarna er een cirkel verschijnt met alle beschikbare wapens, medicijnen en andere items uit je inventaris.

Conclusie
Assassin's Creed 2 is een erg sfeervolle game, die door zijn diversiteit en afwisseling een zeer goede indruk heeft achtergelaten. De variatie die tekort schoot in het eerste deel, heeft Ubisoft voor 100% goed gemaakt in dit tweede deel. Door de grote variatie en de hele sfeer hier omheen is Assassin's Creed 2 één van de weinige games die mij voor langere tijd heeft weten te boeien en mij vaak het gevoel heeft gegeven niet te willen stoppen met spelen. Kun je dat bereiken met een game? Dan ben je goed bezig!