Een maand geleden verscheen het spel al, maar nu pas een review, hoe komt dat? Nou, Aion is niet zomaar een spel, het is een MMORPG. Dat betekent dat ondergetekende zich een tijd lang heeft moeten onderdompelen in een fantasierijke wereld ver van hier waar erg veel te doen is. Het is moeilijk om een review te schrijven van een spel wat nooit eindigt, maar des te meer een journalistieke uitdaging. Want bij jullie brandt de vraag, moet ik met World of Warcraft stoppen en me volledig richten op Aion?

Zoals gezegd, een MMORPG is moeilijk te reviewen, waar moet je beginnen? Een goed punt is het verhaal, die sterk aanwezig is bij het spel. Anders dan de doorsnee MMO bevat Aion een tal van cutscenes waarin het verhaal duidelijk wordt gemaakt. Er is een eeuwenoude strijd tussen twee volkeren, de Elyos en Asmodians. Tussen hen in zit echter nog een andere gezamenlijke vijand, de Balaur. De speler kan zich aansluiten bij de eerste twee facties, de Elyos zijn het meest menselijk en wonen in het lichte gedeelte van de wereld, de Asmodians zijn verbannen naar het donker en zijn dus een stuk duisterder.

Een vrolijke jongen als ik ben maakte ik een Elyos personage aan. De keuze voor vier verschillende klassen lag voor me, de bekende Mage, Priest, Warrior en Scout typen. Om een keer iets anders te zijn dan warrior koos ik voor de Scout, een combinatie tussen snelheid en snelle aanvallen. In het begin van het spel heb je geheugenverlies, door het uitvoeren van de verhalende quests kom je steeds meer achter het grotere verhaal. Zo blijkt het, zonder al te veel te verklappen, dat je één van de onsterfelijke Daeva was, mensen met bovennatuurlijk krachten. Verder variëren de quests van dood x aantal vijanden tot ga naar deze plaats en lever x item in. De verhalende quests hebben iets meer body en bestaan meestal ook uit meerdere subdoelen.

In de eerste tien levels lijkt Aion op de doorsnee MMORPG die we al jaren kennen. Quests uitvoeren voor iedereen in de stad, veel beesten vermoorden en het ouderwetse grinden. Betere wapens kopen, betere armor en nieuwe skills. Al zit dit laatste nog wel een beetje anders in elkaar. Zaak is namelijk om chains te maken met skills, door het uitvoeren van een eerste skill kan je deze verbinden met een tweede om zo een nog sterkere aanval te doen. Tot nu toe dus niks waarvoor we World of Warcraft in de kast kunnen leggen.

Dit verandert echter als je level 10 bereikt en naar een andere plaats reist. Aangezien je tot het “selecte groepje” Daeva hoort krijg je bijbehorende vleugels. En hier komt een leuk gameplay-element bij kijken. In bepaalde gebieden kan je opstijgen en door de lucht vliegen, dit ziet er niet alleen tof uit maar werkt ook lekker. Aan het begin ben je nog gebonden aan 60 seconden vliegtijd, maar des te hoger je level des te langer kan je vliegen. Ook heeft vliegen invloed op de gevechten, je kan namelijk ook luchtgevechten aangaan! Dit werkt heel leuk en is erg vernieuwend.

Level 10 betekende voor mijn scout nog meer goed nieuws, want vanaf dan kan je je specialiseren in een subklasse. Mijn keuze was tussen Assassin en Ranger, aangezien deze eerste mij een goede tijd heeft bezorgd in een bijna gelijknamig spel was de keuze snel gemaakt. Per subklasse heb je aparte skills en extra’s. Zo kan mijn Assassin een tijd onzichtbaar worden en met diverse poisons werken. Na al deze leuke nieuwe skills was ik weer toe aan het grinden, vijanden verslaan voor experience waarmee je levels omhoog gaat. Experience kan je niet zelf toewijzen aan je statistieken, dit gaat automatisch. Wel leuk is dat je je armor en wapens kan enchanten met diverse mana-stones, zodat elk attribuut weer net iets anders is.

Eigenlijk begint een MMORPG pas te bloeien als je het maximale level hebt bereikt. Tot level 50 is het namelijk grinden geblazen en het systematisch afwerken van normale- en hoofdquests. Als je level 50 hebt bereikt gaat er echter letterlijk een nieuwe wereld voor je open. Tussen de twee werelden in zit namelijk de Abyss, een player-versus-player zone. In de Abyss staan diverse kastelen die door individuele legions in beslag genomen kunnen worden, legions zijn de equivalent van guilds. Om een kasteel over te nemen zal je een gevecht aan moeten gaan met de tegenpartij maar ook de door de PC bestuurde Balaur.

NCSoft heeft voor Aion de CryEngine gebruikt, versie 1 die we kennen van Far Cry. Crytek zelf is al weer aanbeland bij de CryEngine 3, die men gebruikte in Crysis. Dit is echter te zwaar om een MMORPG vloeiend op te draaien. Wel heeft NCSoft de engine opgepoetst, wat als gevolg heeft dat het spel er zeer goed uit ziet. Ook op wat mindere computers draait het spel nog prima, zonder lag. Ook ben ik persoonlijk erg gecharmeerd van de realistische fantasie-stijl. We hebben hier niet te maken met gedrochten zoals in WoW, maar met menselijke personages met een fantasie-tintje.

Al met al is Aion een lekkere MMORPG, die eigenlijk niks fout doet. De quests zitten goed in elkaar en het is leuk dat je kan vliegen. Helaas doet Aion niet veel anders dan de traditionele MMORPG, al is de end-level content meer dan behoorlijk. Eigenlijk kan je in meerdere opzichten stellen dat het gelijkwaardig is aan World of Warcraft. Wat een hele prestatie is, maar wel betekent dat WoW spelers niet hoeven over te stappen en dat het spel te laat komt. Als je echter ook een keer van een ander walletje wilt eten is Aion zeker een goede optie.