DICE, de ontwikkelaar van Battlefield: Bad Company 2, hebben we door de jaren heen grote vooruitgang zien maken. De Zweedse ontwikkelaar heeft al velen games achter zijn naam, maar het gamende publiek kent ze het best als de ontwikkelaars van de Battlefield serie. Anderhalf jaar geleden stapte DICE af van de normale Battlefield games  en kwamen ze op de proppen met Battefield: Bad Company, een goede game die gekenmerkt werd door zijn hoge humorgehalte  en het feit dat alles kapot kon. Nu is daar Battlefield: Bad Company 2 die door de ontwikkelaar zelf als Modern Warfare 2 killer werd gedoopt.

Japan 1944
De singleplayer begint al gelijk met een shock. Iedereen die de game koopt zal weten dat hij met een moderne shooter bezig is, daar merk je echter niets van in het eerste level. Je begint namelijk eventjes in de Tweede Wereldoorlog op een Japans eilandje. Je bent opzoek naar een professor die, wanneer je hem gevonden hebt, verontrustende informatie heeft. Er bevindt zich een massavernietigingswapen op het eiland en jij moet zo snel mogelijk van het eiland afkomen. Deze missie kent geen humor noch veel vernietigingsgeweld, maar stelt zeker niet teleur. Het is dan ook een leuke voorbode voor wat nog gaat komen. De rest van de missies spelen zich namelijk wel af in het heden, waar jij je weer bevindt in de B-Company, oftewel Bad Company. Deze bestaat uit soldaten die allemaal een grote misstap hebben gemaakt in het leger en die nu de rotklusjes mogen uitvoeren.



Eenmaal in het heden begint de humor kenmerkend van de originele Bad Company gelukkig weer en voel je je veel vertrouwder. De humor is in zijn totaliteit wel minder aanwezig dan  in deel één, maar de leuke momenten toveren gelukkig nog wel een lach op je gezicht. De missies zijn simpel maar vervelen niet en ze zorgen dan ook wel voor een aantal vermakelijke uurtjes. De singleplayer mag wat kort genoemd worden maar dit is niet erg. Het is een leuke extra die een leuke ervaring geeft wanneer je deze speelt maar je weet eigenlijk wel dat de game puur om de multiplayer ervaring draait.

Let the bodies hit the floor
De multiplayer is positief veranderd ten opzicht van deel één. De maps zijn groter, logischer en leuker. Vooral de grootte zorg ervoor dat de voertuigen in de game ook echt een praktisch nut hebben. Ze zijn er niet alleen maar om flink mee te knallen, maar ze zullen vaak, misschien zelfs wel vaker worden gebruikt om een grote afstand te overbruggen. De tijd dat het een oneerlijke strijd is tegenover een tank is voorbij. Met een beetje slim spel kan jij het altijd nog te voet winnen van een voertuig. Of dit komt doordat jij toevallig een RPG hebt, of doordat jij een mounted rocket launcher ziet staan, je hebt altijd kans. Door de vele wapens en extra's die zijn vrij te spelen zal iedereen ook met een andere kit rondlopen dan jij, waardoor je soms in het voor- of nadeel bent. Echter geldt hier ook weer bij dat je nooit kansloos bent.

Wanneer je wel kansloos bent? Als jij toevallig in een gebouw zit dat op dat moment instort! Het toffe destructiemodel uit het eerste deel is nog meer verbeterd en dankzij deze techniek zal geen enkel potje hetzelfde zijn. Doordat werkelijk waar alles kapot kan, zijn manieren om aan te vallen of te verdedigen. Bij de rush gametype is het de bedoeling om twee punten op te blazen als aanvaller, om vervolgens verder in de map te vorderen om daar weer een aantal punten op te blazen. Wanneer je niet dichtbij genoeg kan komen om de bom te activeren kan je er bijvoorbeeld voor kiezen om dan maar het gehele gebouw op te blazen met een tank zodat ook de bom vanzelf kapot gaat.



More please!
Naast de rush mode, die het best te vergelijken is met een search and destroy modus die steeds opschuift, zijn er nog drie multiplayermodi, namelijk conquest, squad rush en squad deatchmatch. In conquest is het de bedoeling om zoveel mogelijk punten op de map te bezitten, zodat de tegenstander sneller tickets verliest. Wanneer de tickets op zijn kunnen ze niet meer respawnen waardoor jij gewonnen hebt. Squad rush lijkt veel op de normale squad modus maar heeft als uitzondering dat je dit met vier tegen vier speelt, met maar twee punten om aan te vallen of te verdedigen, waardoor er veel van je skills gevraagd wordt. In squad deathmatch is het de bedoeling om als eerste squad 50 kills te maken. De game speel je met vier teams van vier, waardoor het dus vier tegen vier tegen vier tegen vier wordt wat wanneer je een goede squad hebt erg leuk uitpakt!

Grafisch is Battlefield: Bad Company 2 echt een plaatje om te zien. Alles ziet er goed uit ondanks dat de maps vaak zo enorm groot zijn en alles ook nog kapot kan. Op de console wordt het helaas en onbegrijpelijk gelimiteerd op sommige grafische opties maar een beetje goede pc tovert echt de prachtigste beelden op jouw  monitor. Naast het visuele aspect word je ook helemaal v door de audio. De wapens klinken stuk voor stuk erg goed, waarbij moet worden gezegd dat ook geen enkel wapen op elkaar lijkt. Daarnaast zijn ook de effecten van explosies en andere geluiden een genot om te horen. Wanneer je wat Russisch verstaat hoor je de Russische soldaten nog eens wat kreten uitslaan, die ongetwijfeld hetzelfde betekenen als de Engelse kreten vande Amerikaanse soldaten.

Conclusie
DICE zette zichzelf erg onder druk door de game te betitelen als Modern Warfare 2 killer, iets wat gezien het eindproduct ook niet geheel onterecht is. De game is op veel punten totaal anders maar de punten waar gelijkenissen liggen tussen MW2 en BF: BC2 toont Battlefield zich iets meer volwassen. De singleplayer is minder episch als die van MW2 maar is alsnog erg leuk om te spelen. De multiplayer waar Bad Company 2 het van moet hebben voelt goed op alle punten. De destructie die op elk niveau weer kan worden toegepast is indrukwekkend en brengt veel speelplezier mee. Met twee gratis mappacks ook al op komst zit er nog veel speelplezier aan te komen en de verwachting is dan ook dat er voorlopig veel mensen vast zullen zijn gekluisterd aan hun console of pc.