Het is alweer vier jaar geleden, dat we Still Life afsloten met een cliffhanger in dezelfde traditie als die van een langlopende soap-serie die de zomerstop ingaat. Net op het moment, dat we eindelijk dachten achter de identiteit van de moordenaar te komen, ontsnapte deze en liet ons verbouwereerd en starend naar ons scherm achter. Nu is er dan eindelijk Still Life 2, dat naast een nieuw avontuur, ons ook het antwoord beloofd op de vraag die ons al die tijd heeft bezig gehouden.

Still Life 2 is na Post Mortem en Still Life het derde deel in deze serie. Dit deel, dat al eerder in 2009 op de downloadmarkt verscheen is sinds kort ook gewoon in de winkel te verkrijgen. Tijd dus om dit avontuur met FBI agente Victoria McPherson in een hoofdrol eens aan een diepgravend onderzoek te onderwerpen.

Het verleden spreekt
We beginnen de game al direct met een eerste flashback naar het vorige deel. Later zullen er meer verwijzingen zijn, zodat Still Life 2 ook echt gaat waar maken wat er op de cover staat: The end of Still Life finally revealed.
In Still Life 2 zal je net als eerst het verhaal vanuit twee perspectieven volgen, wat de game en de afwisseling zeker ten goede komt. Victoria McPherson, kortweg Vic genoemd, krijgt tijdens haar jacht op de East Coast Killer een aanbod van journaliste Paloma Hernandez. Deze fraaie dame wil in ruil voor een exclusive, Vic helpen. Helaas heeft Vic dan net een tv-reportage van Paloma gezien, waarin de laatste met de niet bepaald vleiende term “incompetent” heeft aangegeven hoe ze over Vic denkt. Logisch dat zij het aanbod dan ook woedend afslaat.

Op dat moment wordt er bij Paloma op de slaapkamerdeur geklopt en wordt ze verrast met een bezoek van de East Coast Killer. Paloma wordt ontvoert en opgesloten. Zo ontspint zich dan het verhaal waarin Vic, geplaagd door de geesten uit het verleden, op zoek gaat naar deze killer, en Paloma angstvallig probeert om zichzelf uit de klauwen van de sadistische moordenaar te bevrijden. En sadistisch is hij zeker getuige de halsband die hij Paloma heeft omgedaan. Niet als sierraad, maar bedoeld om haar electronische schokken toe te kunnen dienen.
Het hele verhaal ontrafelt zich gaandeweg en met de nodige flashbacks. Het biedt genoeg variaties en twists om je mee te slepen en tot het einde te boeien. Een einde dat overigens twee kanten op kan.

Gameplay
Zoals het in een echte adventure/point & click hoort, beweeg je de personages door in de ruimte te klikken waar ze zich bevinden. Met de cursor beweeg je over objecten en als deze verandert in een vergrootglas weet je dat er iets is om te onderzoeken. Zo lees je artikelen met belangrijke informatie, kun je gebruik maken van een computer en speur je de ruimtes af naar belangrijke items. De cursor zal overigens ook in andere iconen gaan veranderen, afhankelijk van de mogelijkheden die er zijn.
In Still Life 2 komt het nodige lees- en zoekwerk om de hoek kijken. Hierbij is de volgorde van je handelingen vaak essentieel. Zo kun je bijvoorbeeld pas op het internet of in de FBI-database bepaalde aanwijzingen, zoals namen, opzoeken nadat je eerst die naam in een artikel hebt gelezen.
Verder is logisch nadenken een belangrijke factor. Voorwerpen die je vindt kun je gebruiken om bepaalde handelingen te verrichten en zo vorderingen te maken. Ook is het combineren van die voorwerpen nodig en zijn er diverse, al dan niet tijdsgebonden puzzels. Op de meest onverwachte plaatsen zul je aanwijzingen gaan aantreffen, die soms op het eerste gezicht niet relevant lijken. Goed lezen en opletten dus. Mis iets en je kunt niet verder.

Voorwerpen die je vindt, kun je met je meenemen, maar zoals wel vaker is de ruimte in je inventory beperkt tot in dit geval 16 posities. Er zijn voorwerpen die al die posities innemen, dus je zult selectief en creatief moeten zijn. Gelukkig vind je in de meeste ruimtes ook tijdelijke opslag in de vorm van bijvoorbeeld een kast, waar je gevonden voorwerpen tijdelijk kunt stallen om ze eventueel later weer op te halen.
De hele bediening van de game is even simpel als doeltreffend en gebeurt allemaal met de muis. De enige keer dat je eigenlijk je toetsenbord gebruikt is om op de spatiebalk te tikken om de conversaties sneller te laten verlopen. Die conversaties zijn deels ook interactief, waarbij je dan de keuze hebt uit een aantal mogelijke onderwerpen. Het maakt echter voor het verloop van het gesprek helemaal niets uit in welke volgorde je die vragen stelt, dus je kunt rustig het rijtje van boven naar beneden afwerken. Een gemiste kans wat ons betreft.

Word een echte CSI-medewerker
Ben je ook altijd zo jaloers op CSI-medewerkers als Sara Siddle, Erik Delco of Calleigh Duquesne wanneer ze met hun superkoffer op stap gaan en al die handige gadgets gebruiken? Dan is hier je kans, om zelf aan de slag te gaan. Vic krijgt namelijk al snel de beschikking over een echte zogenaamde CSIA-kit waarin alles zit wat je als agent op de plaats delict nodig hebt. Met spray, poeder of een ingenieuze snuffelaar (electric nose) kun je bloedvlekken zichtbaar maken, vingerafdrukken veiligstellen en chemische verbindingen in de lucht traceren. Deze kun je dan weer in de bekende database natrekken.
Naast de koffer, die verder nog meer handige tools bevat zoals de bekende swaps en een 3D-scanner, heeft Vic ook de beschikking over een smartphone. Hierop krijg je onder meer je objectives en kun je ook bepaalde bestanden uploaden om later nog eens te kunnen nalezen. Verder is het ook gewoon een telefoon.
Waar je het in de rol van Victoria moet hebben van het uitgebreid en zorgvuldig onderzoeken met behulp van al die leuke gadgets, daar heb je het als Paloma toch wat minder gemakkelijk. Zij is namelijk aangewezen op voorwerpen in de omgeving en het logisch nadenken. Met bijvoorbeeld flessen, spelden, antennes en matrassen moet zij zich uit de meest benarde en beklemmende situaties zien te redden. En met die sadist in de buurt levert dat de nodige spanning op. Zorgvuldig, maar wel snel en vaak ook onder tijdsdruk handelen, zorgen ervoor dat de beleving in het Paloma-deel anders is.

Het oog wil toch ook wat
Tot nu toe zijn er, helemaal voor de fans van dit soort games, voldoende positieve elementen, die de aanschaf van deze game zeker rechtvaardigen. Maar eigenlijk al direct bij de start van de game, loop je tegen een absoluut minpunt aan waar je bij videogames nu eenmaal niet omheen kunt: de graphics. Deze zijn een aanslag op je netvlies als je de tegenwoordige grafische hoogstandjes gewend bent. Hoewel het openingsfilmpje er net als de rest van de video’s wel wat gedateerd uitziet, heeft het nog wel een lekkere sfeer. Maar wat dan volgt is een stuk tragischer. De op zich qua uitstraling niet onaardige ogende Paloma Hernandez en in mindere mate ook Victoria McPherson, bewegen armen en benen als een stel houten klazen. De lipsync met de, overigens weer wel zeer goede, voice-acting ontbreekt compleet en de herhaling van steeds dezelfde bewegingen is soms stuitend.
Dit alles gekoppeld aan zeer doods aandoende, maar wel redelijk gedetailleerde omgevingen maken Still Life 2 niet echt een traktatie voor de ogen. Natuurlijk moeten we niet vergeten, dat dit ongetwijfeld te maken heeft met de voorhanden zijnde budgetten, maar toch. Zelfs het aanpassen aan een breedbeeldscherm was te veel gevraagd.

Conclusie
Still Life 2 had veel meer kunnen zijn dan het nu is. Het verhaal is goed, de gameplay solide. Daar is absoluut niets mis mee. Er is variatie genoeg en ook de uitdaging ontbreekt zeker niet. Er is echter één groot probleem en dat zijn toch echt de graphics.
De makers hebben ons opgezadeld met een op dat gebied antieke game, die wellicht een jaar of 5 geleden nog meer dan acceptabel was, maar nu eigenlijk niet meer kan. De doodse uitstraling en slechte animaties doen absoluut afbreuk aan de game.
Toch wil dat niet zeggen, dat de game daardoor ook slecht is, want echte liefhebbers van dit genre zullen er meer dan genoeg plezier aan beleven en waarschijnlijk zelfs door de slechte beelden heen kijken. Still Life 2 heeft de potentie en had op dan ook gewoon beter verdiend. Nu eindigen agente Victoria en verslaggeefster Paloma met een eindscore die een stuk hoger had horen te liggen, want ook een point & click adventure moet het tegenwoordig toch hebben van meer dan alleen een goede gameplay en een goed verhaal.