Je zou bijna vergeten dat er voor Sony met de PSP kwam concurrentie was voor Nintendo op de handheldmarkt. Zeker in Europa was er weinig van te merken dat er na de release van de Gameboy in 1989 nog andere handhelds waren. Eén van de eerste apparaten die de directe concurrentie met de Gameboy aanging was de Lynx van Atari, die ook in 1989 uitkwam. Het werd echter een grote flop, de Lynx is nog geen 500.000 keer verkocht. Dit is aanzienlijk minder dan andere Nintendo-concurrenten uit de jaren '90, SEGA's GameGear verkocht bijvoorbeeld nog 11 miljoen exemplaren. Toch had de Lynx potentie.

Het bedrijf Epyx startte in 1986 met de ontwikkeling van de Handy, en voltooide dit project een jaar later. Op de CES van 1989 werd het apparaat voor het eerst getoond. Epyx had zelf niet de financiën om de Handy uit te brengen, dus zocht het naar partners. Atari was wel bereid om de Handy uit te brengen en noemde het apparaat de Atari Lynx. Het was de eerste handheld ooit met een kleurendisplay, iets wat Nintendo pas 9 jaar later deed met de Gameboy Color. De Lynx was erg duur, $190 dollar tijdens de lancering, tegenover een $90 kostende Gameboy. Daar kwam nog eens bij dat het distribueren van de Lynx erg moeizaam verliep, de productie vlotte niet echt. Hierdoor konden er maar met mondjesmaat Lynxen geleverd worden, terwijl de Gameboy geen problemen had en een groot marktaandeel kon veroveren.

De Lynx liep in 1990 wat beter, maar de Gameboy stoomde vrolijk door waardoor Atari's handheld eigenlijk geen voet aan de grond kreeg. In 1991 werd de Lynx opnieuw gelanceerd. Bij deze start kwam een apparaat uit met iets verbeterde hardware, een rubberen grip aan de zijkanten en een beter uiterlijk. Dit was de Lynx II. Er kwam een nieuwe marketingcampagne en omdat de Lynx II ook zonder accessoires verkocht werd kon de prijs omlaag naar $99. Een andere verbetering was de batterijduur, de Lynx had 6 AA batterijen nodig voor ongeveer 5 uur speeltijd, de Gameboy kon 35 uur aanstaan voordat er nieuwe batterijen nodig waren. De lichtere en kleinere Lynx II deed het scherm automatisch uit als het spel gepauzeerd was om energie te besparen. Dat de Lynx II kleiner was kwam niet alleen door hardwareverbeteringen, Atari werd geadviseerd de Lynx groter te maken dan nodig was, zodat de consument het gevoel had meer voor zijn geld te krijgen. Een deel van de ruimte in het apparaat werd dus niet gebruikt. Deze lijst verbeteringen kon de verkopen echter niet goed genoeg stimuleren.

Een groot probleem voor de Lynx was het aanbod van spellen. Maar weinig third-party ontwikkelaars wilden games maken. Dit was zowel een oorzaak als een gevolg voor de schrale verkopen van Atari's handheld. Door de lage verkopen van de Lynx wilden kwalitatief goede derde partijen zich niet wagen aan het maken van een game, die zou dan toch maar weinig verkocht worden. Maar zonder goede games wordt een platform niet verkocht, en Atari bleek zelf ook niet in staat om zogeheten platformsellers te maken. Noemenswaardige third-party ontwikkelaars waren Shadowsoft en Telegames. Die eerste maakte Joust, een game waarin je als ridder met een lans andere ridders moest verslaan, maar je zat op een struisvogel die kon vliegen in plaats van een paard. Een andere game van Shadowsoft was Robotron: 2084, waarin de speler hordes van losgeslagen robots moest kapotschieten. Telegames maakte onder andere side scrolling vechtgame Double Dragon en Qix, een puzzelgame. De speler moet lijntjes trekken terwijl vijanden worden ontweken, en met die lijnen moeten vierkanten gemaakt worden die het speelveld dan verkleinen.

Joust en Double Dragon

Een leuke feature van de Lynx was dat het beeld op zijn kop kon worden gezet, zodat de knoppen aan de andere kant zitten. De speler kon dan kiezen voor de kant die hem het meest ligt. Games als Klax en Raiden moesten gespeeld worden door de Lynx verticaal te houden, omdat ze in de lengte van het scherm gespeeld moesten worden. Racegame Checkered Flags, helikopter vliegsim Steel Talons en Rampage, een game waarin je met een uit de kluiten gewassen aap, hagedis, rat of weerwolf speelt en in verschillende steden alles kapot moet rammen, worden gezien als één van de beste games voor de Lynx.

Checkerd Flag en, inderdaad, Rampage

Een mogelijkheid die de Lynx onderscheidde was de multiplayer. Het systeem, dat ComLynx heette, zou eigenlijk via infrarood werken, maar later in het ontwikkelproces is dit veranderd naar een kabelverbinding. In principe ondersteunde ComLynx 18 personen, maar de meeste games die van ComLynx gebruik maakten ondersteunden 8 of minder spelers. Er werd nog gedacht aan een feature waarmee de Lynx als ondersteunende hardware zou fungeren bij Atari's laatste console, de Jaguar, maar dit idee werd nooit gerealiseerd. In 1994 verschoof de aandacht van Atari naar de Jaguar die toen uitkwam, en verdween de Lynx voor het bedrijf naar de achtergrond. Ook de Jaguar werd echter een flop, met ongeveer 250.000 verkochte exemplaren. In 1996 stopte Atari met de ondersteuning van de Lynx.